Het sluiten van
grote delen van het sociaal-maatschappelijk&economisch leven, hetgeen
vooral het productieve deel van de samenleving (30- en 40-gers) letterlijk in
hart&ziel raakt, is de grootste economische blunder sinds begin jaren-30
van de vorige eeuw. Toen reageerden (monetaire)instanties te traag met
maatregelen om de forse contractie van de economie te stoppen. Nu reageren
overheden weliswaar Keynesiaans snel, wijs geworden van de fouten van 90 jaar
geleden, door de geldkraan wijd open te zetten; patiënt gered, zo meent ‘t
politieke establishment! Maar de doodsteek die met het stilleggen van hele
bedrijfssectoren vooral jonge ondernemers treft, zorgt dat komende jaren de inkomsten van het
land (BBP) structureel zullen gaan tegenvallen; dit raakt uiteindelijk iedereen
incluis ouderen, maar deprimeert vooral de jongere generatie.
Het leven van
enkele ouderen wordt kost wat kost gespaard; ‘’oude bomen’’ worden door Haagse
hoveniers kunstmatig in leven gehouden maar ‘’de jonge aanplant’’ wordt het
benodigde water om te groeien onthouden waardoor bloesem en oogst komend jaar karig
zal zijn. Vanwege een scheve bevolkingspiramide gaat de wet van de grote
aantallen op: de economische macht ligt bij de naoorlogse generatie die op egoïstische
wijze het land ten koste van de ontplooiingskansen van de generaties -Y- en -Z-
bestuurt. De aanwezigheid in het parlement van een in zichzelf gekeerde ouderenpartij,
is symptomatisch voor deze tijd. Juist aan een jongerenpartij is nu behoefte! Een
zwaar verouderd ambtenarenapparaat die voor de voorzichtigheid geboren lijkt en
niet bij machte is om het belang, de risico’s en kansen van het economisch leven
goed in te kunnen schatten, draait aan de knoppen en zorgt voor een economisch &
sociaal-maatschappelijke ramp.
R. Melchers, financieel analist & columnist.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten