Het NOS-journaal verkoopt als het gaat om verslaggeving van oorlog
in het Midden-Oosten, dagelijks journalistieke Prut & Bagger.
Het is NOS-journaliste Daisy Mohr (reporter in Libanon) nooit
te doen om haar vak professioneel uit te oefenen; haar verslag (24-9-24) toont
slechts een zijde van de medaille; van een professioneel opgezette journalistieke
prestatie is geen sprake; de daders van 12 maanden terreur richting Israël (afschieten
van 10.000 raketten)blijven buiten beeld; ze toont in opdracht van Hezbollah louter
vrouwen& kinderen zogenaamd in problemen; wat er werkelijk in Zuid-Libanon
gebeurt, daar weigert ze over te praten. Dat de banketbakker, slager om de hoek,
man in de straat in veel gevallen betaald heeft gekregen (Iran via Hezbollah)
om zware raketten & bijbehorende lanceerinstallaties in huis op te slaan,
daar zegt zij geen woord over; al doende programmeert ze voor ons kijkers een
omkeerpatroon: de daders van 12 maanden terreur worden via 'de gehaktmolen' van
Daisy Mohr als ‘de zieliggen’, ‘de slachtoffers’ afgeschilderd;
Israëlische burgers aan gene zijde van de grens, zijn de agressors, de kwaaie
pieren.
Wordt Daisy Mohr door Hezbollah betaald om deze wanprestatie
via de NOS bij ons thuis af te leveren (bijschnabbelen)? Of is ze gewoon bang
en vreest voor haar veiligheid daar en durft niet anders dan te tonen hetgeen
de machthebbers daar willen dat ze toont?
In beide gevallen kan ze maar beter stoppen met haar geperverteerde
wanvertoningen, anders loopt de nog een
keer het risico om voor antisemiet versleten te worden.
Daisy, probeer eens een rapportage te maken, die op de journalistenacademie
‘n voldoende zou opleveren. Bagger & prut aan de kant; tweezijdige
berichten tonen, bronnen vermelden, de achterliggende context beschrijven, etc.
Dat heb je toch op school geleerd?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten